ترکمنستان یکی از کشورهایی است که بهواسطه منابع غنی طبیعی (بهویژه گاز) و رشد نسبی اقتصادی، فرصتهای شغلی مختلفی دارد. میانگین حقوق ماهانه در ترکمنستان حدود ۵۲۰۵ منات یا حدود ۱۴۹۰ دلار (حدود ۳۸۳ دلار در برخی گزارشها) برآورد شده است. البته تفاوت حقوق در شهرهای مختلف چشمگیر است؛ پایتخت (عشقآباد) بهخاطر اقتصاد متمرکز دولتی و پروژههای بزرگ، دستمزدهای بالاتری دارد و حدود ۱۰٪ جمعیت این شهر، نیمی از نابرابری درآمد را ایجاد میکنند. در ادامه به بررسی درآمد مشاغل در ترکمنستان و حقوق و دستمزد تقریبی هر کدام میپردازیم.
درآمد مشاغل خدماتی
در ترکمنستان، مشاغل خدماتی زیادی وجود دارد که معمولاً حقوق و درآمد متوسط و نسبتاً پائینی دارند. بهعنوان نمونه:
فروشنده (خردهفروش): فروشندگان در فروشگاهها و بازارها بهطور متوسط حدود ۳۹٬۵۶۰ منات در سال (حدود ۹۴۰ دلار در ماه) درآمد دارند.
پیشخدمت/گارسون: میانگین حقوق پیشخدمتی در رستوران و هتلها حدود ۲۰٬۹۴۰ منات در سال (حدود ۵۰۰ دلار در ماه) است.
نظافتچی/خدماتی ساده: دستمزد نظافتچیان و کارکنان خدمات بهداشتی (مانند کارگر نظافت یا کارگر نظافتخانه) حدود ۱۸٬۷۸۰ منات در سال (حدود ۴۴۷ دلار ماهانه) است.
راننده تاکسی: درآمد متوسط رانندگان تاکسی شهری حدود ۲۱٬۴۰۰ منات در سال (حدود ۵۰۹ دلار در ماه) برآورد میشود.
مهماندار هواپیما (مسافری): مهمانداران خطوط هوایی بهطور متوسط حدود ۴۵٬۵۶۰ منات در سال (حدود ۱٬۰۸۶ دلار در ماه) حقوق میگیرند.
آشپز/سرآشپز: یک آشپز ساده حدود ۳۵٬۰۰۰ منات در سال (حدود ۸۳۳ دلار ماهانه) درآمد دارد، در حالی که سرآشپزها ممکن است تا حدود ۴۵٬۰۰۰ منات (حدود ۱٬۰۷۰ دلار) یا بیشتر دریافتی داشته باشند.
سلمانی/آرایشگر مردانه: سلمانیها نیز درآمد نسبی مشابه خدمات زیبایی دارند؛ متوسط حقوق سلمانی حدود ۲۷٬۰۲۰ منات در سال (حدود ۶۴۶ دلار در ماه) است.
بهطور کلی حقوق مشاغل خدماتی در عشقآباد بالاتر از شهرهای کوچکتر است و اغلب در بخش خصوصی فعالیت میکنند. در کارهای خدماتی ساده، معمولا حقوق پایه دولتی اعمال میشود و اضافهکاری یا راههای جانبی درآمد (مثلاً انعام) تأثیر قابل توجهی دارد. در صورتی که تمایل دارید میتوانید درآمد مشاغل در دبی را بررسی نمایید.
دستمزد مشاغل فنی و صنعتی
در بخش فنی-صنعتی، حقوق معمولاً کمی بالاتر است. نمونه مشاغل و متوسط درآمدهایشان را که در ادامه مطلب درآمد مشاغل در ترکمنستان به آنها میپردازیم:
تکنسینها و دستیاران فنی: تکنسینهای صنعتی و فنی مانند تکنسین برق یا برقکار، حدود ۲۶٬۰۰۰ تا ۳۴٬۰۰۰ منات در سال (۶۰۰–۸۰۰ دلار در ماه) درآمد دارند. برای مثال، یک برقکار تقریباً ۳۳٬۱۲۰ منات در سال (حدود ۷۹۳ دلار ماهانه) دریافت میکند.
مکانیک خودرو/صنعتی: متوسط حقوق یک مکانیک خودرو یا صنعتی حدود ۲۳٬۷۰۰ منات در سال (حدود ۵۶۵ دلار در ماه) است. تعمیرکاران تخصصی (مثلاً مکانیک هواپیما) ممکن است حقوق بالاتری بگیرند.
جوشکار: یک جوشکار صنعتی معمولاً حدود ۱۵٬۷۰۰ تا ۱۹٬۸۶۰ منات در سال (۴۴۰–۵۶۰ دلار ماهانه) حقوق میگیرد.
لولهکش (تاسیسات): حقوق متوسط یک لولهکش ساختمانی حدود ۲۱٬۶۴۰ منات در سال (حدود ۵۱۴ دلار ماهانه) است.
اپراتور ماشینآلات: اپراتورهای ماشینآلات سنگین مانند اپراتور جرثقیل یا ابزارآلات کارگاهی حدود ۱۸٬۷۸۰ منات در سال (حدود ۴۴۷ دلار در ماه) درآمد دارند.
راننده جرثقیل: رانندگان جرثقیلهای بزرگ معمولاً کمی حقوق بیشتری دارند. بهعنوان مثال، راننده جرثقیل متوسط در حدود ۱۸٬۹۰۰ منات در سال (حدود ۴۵۸ دلار ماهانه) برآورد میشود.
در بخش فنی-صنعتی نیز معمولاً فرصتهای دولتی و خصوصی هر دو وجود دارند. در کارخانجات بزرگ دولتی (مثل صنایع وزارت دفاع یا نفت)، حقوق پایه تعیین شده و مزایا دارند، اما در کارگاهها و پروژههای خصوصی ممکن است دستمزدها کمی بالاتر باشد. با این حال، قوانین استخدام و نیازمندیها در بخش دولتی ممکن است سادهتر باشد و استخدام در پروژههای دولتی به تجربه و سابقه کاری مرتبط نیاز دارد.

حقوق مشاغل تخصصی و مهندسی
مهندسی و فناوری اطلاعات (IT) جزو پردرآمدترین زمینهها در ترکمنستان هستند:
مهندس برق و الکترونیک: یک مهندس برق حدود ۶۴٬۲۰۰ منات در سال (حدود ۱٬۵۳۰ دلار ماهانه) درآمد دارد. مهندسان ارشد یا مدیران برق میتوانند حقوقهای بالاتری (تا ۷۸٬۴۰۰ منات) دریافت کنند.
مهندس عمران: مهندس عمران بهطور متوسط حدود ۶۰٬۱۶۰ منات در سال (حدود ۱٬۴۳۰ دلار ماهانه) حقوق میگیرد. مهندسان پروژههای بزرگ (سازه، خاک) ممکن است بیشتر باشند.
مهندس مکانیک: متوسط حقوق مهندس مکانیک حدود ۶۰٬۶۰۰ منات در سال (حدود ۱٬۴۳۰ دلار ماهانه) است. مدیران بخش مکانیک یا مهندسان ارشد تا حدود ۸۳٬۷۶۰ منات (حدود ۱٬۹۸۰ دلار) هم ممکن است درآمد داشته باشند.
مهندس نفت/گاز و پتروشیمی: ترکمنستان بهخاطر منابع گازی، حقوق مهندسان نفت در رنج بالایی قرار دارد. بهعنوان مثال، یک مهندس نفت و گاز میتواند میانگین ۱۵۰۰ تا ۳۵۰۰ دلار در ماه درآمد داشته باشد. البته این رقم بسته به سابقه و پروژه فرق میکند.
مهندس کامپیوتر/سختافزار: مهندسان IT در ترکمنستان حقوق متوسط حدود ۶۰٬۰۰۰ تا ۶۶٬۰۰۰ منات در سال (حدود ۱٬۴۰۰–۱٬۶۰۰ دلار در ماه) دارند.
برنامهنویس (نرمافزار): توسعهدهندگان نرمافزار معمولاً بین ۶۰٬۰۰۰ تا ۶۴٬۶۴۰ منات در سال درآمد دارند (حدود ۱٬۴۳۰–۱٬۵۴۰ دلار ماهانه). بنابراین حقوق یک برنامهنویس باتجربه حدود ۱۰۰۰ تا ۲۵۰۰ دلار در ماه برآورد میشود.
متخصص شبکه (Network): کارمندان شبکه (مدیر یا مهندس شبکه) حدود ۵۵٬۱۴۰ منات در سال (حدود ۱٬۳۱۰ دلار ماهانه) درآمد دارند.
سایر مهندسان فناوری (IT): مشاغلی مانند کارشناس امنیت شبکه، مدیر پروژه IT و مشاور فناوری نیز حقوقهای متوسط ۵۰٬۰۰۰ تا ۷۰٬۰۰۰ منات (۱٬۲۰۰–۱٬۶۷۰ دلار) دارند.
این مشاغل اغلب در پروژههای بزرگ نفت، گاز و صنایع دولتی توسعه داده میشوند؛ بخش خصوصی هم در زمینه IT فعال است. معمولاً شرکتهای خصوصی (مثلاً شرکتهای مخابرات یا ارائهدهندگان اینترنت) دستمزدهای بالاتر یا مزایای بیشتری به مهندسان و برنامهنویسان میدهند. با این حال، روند استخدام در وزارتخانهها یا شرکتهای دولتی نیز وجود دارد که ممکن است امنیت شغلی بیشتری داشته باشد ولی حقوق پایه کمی کمتر باشد. اگر تمایل دارید میتوانید برای مقایسه درآمد مشاغل در آذربایجان را بررسی کنید.
درآمد مشاغل درمانی و بهداشتی
دستمزد و درآمد مشاغل پزشکی در ترکمنستان از بالاترین دستمزدهاست:
پزشک عمومی: پزشکان عمومی حدود ۱۶۳٬۸۰۰ منات در سال (حدود ۳٬۸۹۴ دلار در ماه) حقوق میگیرند.
پزشک متخصص: بسته به تخصص، پزشکان متخصص بین ۱۲۰٬۰۰۰ تا ۲۴۰٬۵۰۰ منات در سال دریافت میکنند. بهعنوان مثال، متخصص پوست حدود ۱۸۳٬۷۰۰ منات (حدود ۴٬۳۶۳ دلار ماهانه) و متخصص قلبقفسه حدود ۲۱۲٬۵۰۰ منات (حدود ۵٬۰۴۰ دلار) میگیرند. در مجموع، پزشکان متخصص معمولاً ماهانه بین ۸۰۰ تا ۲۰۰۰ دلار درآمد دارند.
دندانپزشک: یک دندانپزشک عمومی حدود ۱۵۰٬۰۰۰ منات در سال (حدود ۳٬۵۶۰ دلار ماهانه) دریافت میکند.
پرستار: متوسط حقوق یک پرستار ثبتشده حدود ۵۰٬۲۴۰ منات در سال (حدود ۱٬۱۹۳ دلار در ماه) است. پرستاران ارشد یا تخصصی (مثل پرستار بخش ICU) ممکن است حدود ۶۴٬۳۰۰ منات (حدود ۱٬۵۳۰ دلار) دریافت کنند.
تکنسین آزمایشگاه پزشکی: متوسط حدود ۵۰٬۵۸۰ منات در سال (حدود ۱٬۲۰۸ دلار ماهانه).
متخصص فیزیوتراپی، رادیولوژی و سایر گروهها: دستمزدها معمولاً بین ۷۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ منات در سال (۱٬۶۰۰–۲٬۳۰۰ دلار ماهانه) است.
دستیار پزشک و سایر کارکنان: افراد دیگری مثل دستیار پزشک یا تکنسینهای رادیولوژی نیز معمولاً در بازه ۵۰٬۰۰۰ تا ۷۵٬۰۰۰ منات (۱٬۲۰۰–۱٬۷۰۰ دلار) ماهانه کار میکنند.
در بخش بهداشت، اکثر موقعیتهای بالاتر در بیمارستانها و کلینیکهای دولتی است که دولت استاندارد حقوق را مشخص میکند. بیمارستانهای خصوصی (بهویژه در عشقآباد) اغلب مبلغ بیشتری میپردازند یا بستههای مزایای بهتری ارائه میکنند. اما استخدام در بخش سلامت دولتی نیازمند مدارک معتبر پزشکی و گاهی عضویت در نظام پزشکی ترکمنستان است. بهطور کلی، مشاغل پزشکی یکی از بهترین ترازهای درآمد-زندگی را دارند و پزشکان و پرستاران باسابقه درآمد قابل توجهی کسب میکنند.
بیشتر بدانید : هزینه زندگی در چین چقدر است؟ بررسی همه هزینه ها
دستمزد و درآمد مشاغل آموزشی
درآمد مشاغل فرهنگیان معلمان و اساتید دانشگاه در ترکمنستان نسبتاً متوسط است:
معلم ابتدایی: معلمان پایه یا مهدکودک حدود ۵۰٬۲۴۰ منات در سال (حدود ۱٬۱۹۳ دلار ماهانه) حقوق دارند.
معلم دبیرستان: معلمان دوره متوسطه بالاتر (مثلاً دبیر دوره اول یا دبیر زبان/ریاضی) حدود ۵۷٬۳۲۰ منات در سال (حدود ۱٬۳۶۲ دلار) دریافت میکنند.
استاد دانشگاه: اساتید دوره کارشناسی در دانشگاهها که معمولاً تحصیلات دکتری یا معادل دارند، حدود ۸۹٬۱۲۰ منات در سال (حدود ۲٬۱۱۹ دلار ماهانه) میگیرند. دکترای تخصصی یا استاد ممتاز ممکن است بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ منات دریافت کنند.
مدرس زبان/دبیر زبان خارجه: معلمان زبان انگلیسی یا فارسی (فارغالتحصیلان آموزش زبان) معمولاً حقوقی حدود ۵۰٬۰۰۰ تا ۵۵٬۰۰۰ منات در سال (حدود ۱٬۲۰۰ دلار) دارند. با این وجود، معلمانی که در آموزشگاههای خصوصی یا در سطح بینالمللی کار میکنند ممکن است دستمزد بالاتری (تا حدود ۷۰٬۰۰۰ منات) دریافت کنند.
مترجم/مترجم شفاهی: مترجمان حرفهای زبانهای خارجی حدود ۵۵٬۵۸۰ منات در سال (حدود ۱٬۳۲۵ دلار ماهانه) حقوق میگیرند. کسانی که همزمان مدرس زبان هم هستند، میتوانند درآمد بیشتری داشته باشند.
سایر مشاغل آموزشی مانند معاونان مدرسه یا مدیران آموزشی حقوقی در حدود ۶۰٬۰۰۰ تا ۷۵٬۰۰۰ منات (حدود ۱٬۴۰۰–۱٬۸۰۰ دلار) میگیرند. بهطور معمول، معلمان در مدارس دولتی حقوق ثابت دولتی دارند و افزایش سالانه دارند. مدارس خصوصی (بهخصوص بینالمللی) که تعداد معدودی دارند، ممکن است حقوق بالاتر و بستههای آموزشی بهتر ارائه کنند، بهویژه برای معلمان زبان و تخصصی.
حقوق مشاغل فرهنگی و هنری
درآمد هنرمندان و فعالان فرهنگی معمولاً پایینتر از مشاغل فنی است:
نقاش/هنرمند آزاد: نقاشان حرفهای و هنرمندان تجسمی بهطور متوسط حدود ۱۹٬۴۸۰ منات در سال (حدود ۴۶۴ دلار ماهانه) درآمد دارند. البته هنرمندان شناختهشده یا کار در پروژههای بینالمللی میتواند درآمد بیشتری ایجاد کند.
طراح گرافیک: طراحان گرافیک متوسط حدود ۴۳٬۴۸۰ منات در سال (حدود ۱٬۰۳۳ دلار ماهانه) دریافت میکنند. گرافیستهای حرفهای در شرکتهای تبلیغاتی یا توسعه نرمافزار ممکن است حقوق بالاتری داشته باشند.
عکاس: عکاسان متوسط حدود ۴۶٬۸۸۰ منات در سال (حدود ۱٬۱۰۶ دلار ماهانه) درآمد دارند. عکاسان صنعتی یا تبلیغاتی میتوانند درآمد بهتری کسب کنند.
موسیقیدان/خواننده: یک نوازنده حرفهای یا خواننده معمولاً حدود ۴۳٬۰۸۰ منات در سال (حدود ۱٬۰۱۸ دلار ماهانه) درآمد دارد. در فنّاوریهای موسیقی روز و کنسرتها حقوق پائین است و اغلب هنرمندان به شغل دوم یا تدریس موسیقی روی میآورند.
هنرپیشه/بازیگر: درآمد بازیگران تئاتر یا تلویزیون بهطور گسترده متفاوت است؛ اما بهطور متوسط در حدود ۴۰٬۰۰۰ منات در سال (حدود ۹۵۰ دلار ماهانه) قرار دارد.
در کل بخش هنر و سرگرمی چندان متمرکز دولتی نیست و بیشتر هنرمندان و فعالان فرهنگی در بخش خصوصی، مؤسسات فرهنگی یا بهصورت مستقل کار میکنند. حقوق پایه در مؤسسات دولتی فرهنگ و هنر ثبات دارد اما چندان بالا نیست. هنرمندان آزاد معمولاً باید فعالیتهای چندگانه (کارگاههای آموزشی، پروژهها یا فروش آثار) داشته باشند تا به درآمد خوبی برسند. بهطور کلی، مشاغل هنری تراز درآمد-هزینه پایینی دارند و اغلب به دلایل فرهنگی و اجتماعی بیشتر ادامه پیدا میکنند.
درآمد و دستمزد مشاغل حوزه حمل و نقل
در حوزه حملونقل، دستمزدها اغلب بر اساس نوع وسیله نقلیه و مسئولیت متفاوت است:
راننده کامیون: رانندگان کامیون سنگین حدود ۱۹٬۳۸۰ منات در سال (حدود ۴۶۲ دلار ماهانه) حقوق دارند. رانندگان کامیون حمل بار ویژه (مثل تانکر نفت) کمی بیشتر (تا ۲۳٬۴۸۰ منات) دریافت میکنند.
راننده اتوبوس/وسایل عمومی: رانندگان اتوبوسهای شهری (یا مدرسه) حدود ۲۰٬۹۴۰ منات در سال (حدود ۴۹۹ دلار ماهانه) درآمد دارند.
راننده قطار/مترو: متصدیان حملونقل ریلی (راننده مترو یا قطار حومه) حقوقی حدود ۲۱٬۳۸۰ منات در سال (حدود ۵۰۹ دلار ماهانه) دارند.
خلبان: خلبانان خطوط هوایی (حمل مسافر) در ترکمنستان حقوق نسبتاً بالایی دارند؛ حقوق یک خلبان مسافر حدود ۱۱۲٬۲۸۰ منات در سال (حدود ۲٬۶۹۰ دلار ماهانه) برآورد میشود. کمکخلبانها کمی کمتر (احتمالاً در حد ۷۰–۸۰٪ حقوق خلبان) و مهندس پرواز نیز حقوق مشابهی دارد.
راننده تاکسی: (مشابه بخش خدمات) حدود ۵۰۹ دلار در ماه.
درآمدهای بخش حملونقل دولتی (مثل مترو و قطار شهری) بهوسیله دولت تعیین میشود و چندان بالا نیست. بخش خصوصی (آژانسهای تاکسی، شرکتهای حملونقل بار) ممکن است کمی انعطاف بیشتری در پرداخت بابت کارانه (سهم سفرها) داشته باشد. در عشقآباد حقوق رانندگان اغلب از شهرهای کوچک بالاتر است (بهخاطر حجم بیشتر سفر و ترافیک).
حقوق مشاغل دولتی و اداری
مشاغل اداری دولتی معمولاً حقوق ثابتی دارند و افزایش سالانه. برخی نمونهها:
کارمند بانک (صندوقدار، کارشناس حساب): یک کارمند ساده بانک حدود ۲۲٬۴۲۰ منات در سال (حدود ۵۳۶ دلار ماهانه) دریافت میکند. کارشناسان بانک (مثل کارشناس اعتبارات یا مدیر شعبه) ممکن است تا ۱۰۰٬۰۰۰ تا ۱۳۰٬۰۰۰ منات در سال (۲٬۳۰۰–۳٬۷۰۰ دلار ماهانه) درآمد داشته باشند.
کارمند گمرک یا گارد فرودگاهی: یک کارمند عادی گمرک حدود ۴۱٬۸۲۰ منات در سال (حدود ۱٬۰۰۰ دلار ماهانه) میگیرد. این مشاغل دولتی بوده و حقوق معمولاً تعیین شده است.
کارمند اداری (دفتری) در وزارتخانهها: حدود ۲۰٬۰۰۰ تا ۳۵٬۰۰۰ منات در سال (۵۰۰–۸۳۳ دلار) درآمد دارند، که با توجه به سطح مدیران بیشتر میشود.
کارشناس منابع انسانی: متخصصان HR معمولا بین ۵۰٬۰۰۰ تا ۹۰٬۰۰۰ منات در سال (حدود ۱٬۲۰۰–۲٬۱۰۰ دلار) حقوق میگیرند.
سایر مشاغل دولتی (مثلاً کارمند مالیاتی، مامور پلیس اداری و…): متوسط در حدود ۴۰٬۰۰۰ تا ۶۰٬۰۰۰ منات در سال (۱٬۰۰۰–۱٬۴۰۰ دلار) هستند.
در بخش دولتی و اداری، تفاوت حقوق بر اساس سابقه و مقطع تحصیلی است ولی کلیت درآمد مشخص و ثابت است. بخش خصوصی در ادارات دولتی به ندرت وجود دارد. در شرکتهای دولتی بزرگ (مانند شرکت نفت ترکمنستان) حقوق ممکن است بالاتر از وزارتخانهها باشد. معمولا افزایش حقوق دولتی هر ساله توسط دولت اعلام میشود. بخش خصوصی اداری (مثلا شعب بینالمللی بانکها یا شرکتهای وارداتی) معمولاً حقوق بالاتری میدهند اما شرایط استخدام سختتر است.
بیشتر بدانید : مهاجرت به چین
درآمد مشاغل آزاد و فریلنسری
با گسترش اینترنت، مشاغل آزاد در ترکمنستان هم رونق یافتهاند. در ادامه به بررسی چند نمونه از حقوق و درآمد مشاغل در ترکمنستان میپردازیم:
برنامهنویس فریلنس: برنامهنویسان مستقل (که برای مشتریان خارجی کار میکنند) حقوقی مشابه همکاران کارمندی خود (حدود ۸۰۰–۱۵۰۰ دلار) دریافت میکنند، اما چون به دلار یا ارز خارجی دریافت میکنند، ممکن است درآمد بهتری داشته باشند.
طراح وب/گرافیک مستقل: طراحان وب مستقل معمولا پروژهای کار میکنند و اگر بازار جهانی داشته باشند، درآمد دلاری قابل توجهی کسب میکنند. به عنوان معیار، طراح گرافیک داخل کشور حدود ۱٬۰۰۰ دلار ماهانه میگیرد.
کار از راه دور (Remote): بسیاری از فریلنسرهای ترکمن نیز در پروژههای بینالمللی مشغول به کارند (مثلا در پلتفرمهای جهانی). درآمد آنها وابسته به پروژه است، اما میتواند چند برابر حقوق محلی باشد.
دیگر مشاغل خردهفرهنگی: مترجمان مستقل، مدرسین آنلاین زبان یا مشاورین مالی هم درآمدشان متغیر ولی معمولا بیشتر از یک کارمند دولتی معمولی است (چون نرخ جهانی دریافت میکنند).
بهطور کلی، مشاغل آزاد انعطاف بیشتری در دریافت دستمزد دارند و اغلب با درآمد دلاری هستند. از آنجا که کمتر محدودیت دولتی دارند، بسیاری از جوانان ترکمنی به فریلنسری روی آوردهاند. اگر مهارت بینالمللی داشته باشید، شانس کسب درآمد بالایی وجود دارد، هرچند که حمایت بیمهای و ثبات شغلی در این حالت کم است.
حقوق مشاغل نظامی و انتظامی
درآمد نیروهای مسلح و انتظامی در ترکمنستان مطابق قوانین دولتی تعیین میشود:
سرباز ساده: حقوق سربازان وظیفه یا نیروی زمینی حدود ۴۶٬۹۸۰ منات در سال (حدود ۱٬۱۲۰ دلار ماهانه) است.
پلیس (مامور گشت): یک پلیس معمولی (جانشین یا ستوان) حدود ۴۸٬۳۰۰ منات در سال (حدود ۱٬۱۵۰ دلار ماهانه) میگیرد.
افسر ارتش/پلیس: افسران با مدارج بالاتر (مثل سروان یا سرهنگ جوان) حقوقی نزدیک به ۵۳٬۸۴۰ منات (حدود ۱٬۲۸۱ دلار) بهدست میآورند.
نیروهای مرزی/گارد: حداکثر همین حدود؛ درآمد آنها معمولا شامل امکانات اقامتی و بیمه نیز هست.
سایر ردههای انتظامی: افسران ارشد یا تخصصی (آموزش دیده در اداره حوادث یا امنیت) ممکن است کمی بیشتر بگیرند، اما باز هم در محدوده ۱۰۰۰–۱۳۰۰ دلار در ماه هستند.
بخش نظامی کاملاً دولتی است و حقوق آن توسط دولت محاسبه میشود. امکان پیشرفت و افزایش حقوق سالانه وجود دارد، ولی دستمزدها از بسیاری مشاغل تخصصی پایینتر است. در عوض سربازان و نیروهای گارد معمولا از امکانات و بیمه کامل نظامی برخوردارند.
بیشتر بدانید : مهاجرت به انگلیس چگونه است؟ بررسی همه روش ها
دستمزد در حوزه کشاورزی، دامداری، معدن و نفتوگاز
در این صنایع، درآمد میتواند بسیار متفاوت باشد:
کارگر کشاورزی/دامداری: کارگران ساده در مزارع یا مزارع پرورش حیوانات حدود ۲۱٬۳۸۰ منات در سال (حدود ۵۸۰ دلار ماهانه) درآمد دارند. مدیران مزارع یا مهندسان کشاورزی میتوانند دو تا سه برابر این مبلغ بگیرند.
مشاغل معادن و نفتوگاز: ترکمنستان به نفت و گاز غنی است. حقوق کارگران عادی نفتی (مثل رانندگان تریلر یا کارگران دکل) حدود ۲۴٬۸۴۰ منات در سال (حدود ۵۹۲ دلار ماهانه) است. مهندسان حفاری و متخصصین نفتی چند برابر (بعضاً بالای ۱۰٬۰۰۰ دلار در ماه) حقوق میگیرند.
فعالان ذغالسنگ و فلزات: دستمزدها در معادن ذغال و فلزات معمولا در رده مشابه کارگران نفتی (حدود ۵۰۰–۶۰۰ دلار) قرار دارد.
دامپرور و ماهیگیر: حقوق دامداران و ماهیگیران کمتر از ۵۰۰ دلار در ماه است، مگر اینکه مدیریت داشته باشند.
بهطور کلی، در زمینه نفت و گاز و معادن، با توجه به اهمیت استراتژیک، امکان پرداخت حقوق بالاتر وجود دارد (بهویژه برای متخصصین). شرکتهای بزرگ نفتی دولتی بخش خصوصی دارند که مزایا و حقوق بهتری ارائه میکنند. مشاغل کشاورزی و دامداری دولتی (مثل مزارع استعماری دولتی) حقوق نسبتاً پایینی دارند؛ اما در بخش خصوصی کوچک (مزارع خانوادگی یا شرکتهای خصوصی) ممکن است نقدینگی کمتر اما پاداشهای اضافه کاری اندکی پرداخت شود.
تفاوت عشقآباد با دیگر شهرها
عشقآباد بهعنوان پایتخت و مرکز اقتصادی ترکمنستان، سطح درآمد و هزینه زندگی بالاتری دارد. حقوق و درآمد مشاغل معمولاً در عشقآباد ترکمنستان بالاتر است؛ بانک جهانی گزارش میدهد که جمعیت ۱۰٪ عشقآباد سهم ۵۰٪ از کل نابرابری درآمد را تشکیل میدهد. به طور خلاصه، زندگی در عشقآباد گرانتر است (اجاره مسکن گران، خدمات و کالاها کمیابتر)، ولی فرصتهای شغلی و درآمد بالاتری در دسترس است. شهرهای دیگر مثل ماری، بالکانآباد یا ترکمنباشی حقوق پایینتری دارند، اما هزینه زندگی هم نسبتاً کمتر است.
تفاوت بخش دولتی و خصوصی
در ترکمنستان اقتصاد دولتی حرف اول را میزند. در بخش دولتی (وزارتخانهها، شرکتهای دولتی نفت و گاز، بانک دولتی و…) حقوقها طبق مصوبه دولت و ثابت است؛ افزایش حقوق و درآمد سالانه در ترکمنستان معمولاً محدود است. بخش خصوصی هنوز به اندازه کافی بزرگ نیست اما در حال رشد است. شرکتهای خصوصی معمولاً توانایی بیشتری در جذب متخصصان با ارائه حقوق و مزایای رقابتی دارند (مثلاً در نفت و گاز، بانکداری خصوصی، شرکتهای ICT). با این وجود، در بیشتر مشاغل بهویژه در مناطق کوچکتر و در بخشهایی مانند آموزش، بهداشت و خدمات، بخش دولتی اشتغال بیشتر و امنیت شغلی بیشتری دارد. استخدام در بخش دولتی آسانتر است اما بخش خصوصی میتواند حقوق پایه بالاتر یا پاداشهای عملکرد بدهد.

شرایط کار برای اتباع خارجی
اتباع ایرانی، افغانی و دیگر کشورها برای کار در ترکمنستان باید از مجاری رسمی اقدام کنند. طبق قوانین ترکمنستان، حداکثر ۱۰٪ از کارکنان هر شرکت میتواند از اتباع خارجی باشد. برای کار رسمی نیاز به «مجوز کار (Residence and Work Permit)» است که کارفرما باید برای متقاضی خارجی خود دریافت کند. این مجوز معمولاً یک سال اعتبار دارد و با درخواست مجدد قابل تمدید است. همچنین متقاضی باید مدارک خود را به زبان ترکمنی یا روسی ترجمه شده ارائه دهد. در عمل، کارگران خارجی معمولاً در شرکتهای بینالمللی بزرگ (نفت و گاز، صنایع سنگین) یا پروژههای تخصصی بهکار گرفته میشوند. امکان کار آزاد (مثلاً فریلنسری) برای خارجیها اندک است مگر آنکه ویزای کار مناسب داشته باشند.
فارسیزبانان متقاضی باید بدانند که توانمندیهای زبان ترکمنی یا روسی بسیار به شانس استخدام کمک میکند. همچنین تحصیل در رشته مورد نیاز و ارائه سوابق کاری قوی، از ضروریات دریافت پیشنهاد شغلی و مجوز کار است. بهطور خلاصه، برای کار قانونی در ترکمنستان باید پیشنهاد رسمی از کارفرمای ترکمنی، مجوز کار و ویزای کار داشته باشید.
هزینه زندگی و تراز درآمد-هزینه
ترکمنستان جزو کشورهای با هزینه زندگی متوسط به پایین در منطقه است، ولی اختلاف قیمت بین شهرها وجود دارد. براساس آمارهای هزینه زندگی (مثل سایت Numbeo و Costoflive)، هزینه ماهیانه یک نفر در عشقآباد حدود ۱٬۶۶۸ دلار شامل اجاره مسکن است. اگر اجاره حذف شود، هزینهها حدود ۱٬۱۸۵ دلار میشود. بهعبارت دیگر، میان حقوق متوسط ~۱٬۴۹۰ دلار و هزینه ~۱٬۶۷۰ دلاری ماهیانه نسبتاً نزدیک است. در عمل، افراد مجرد با سبک زندگی متوسط میتوانند هزینهها را مدیریت کنند، اما خانوادهها با فرزند نیازمند ترفیع درآمد یا کاهش هزینه مسکن خواهند بود. در صورت تمایل میتوانید مطلب هزینه زندگی در دوشنبه ترکمنستان را مطالعه بفرمایید.
هزینه مهمترین بخشها: مسکن، خوراک و حملونقل است. قیمت اجاره یک آپارتمان کوچک در عشقآباد از ۸۰۰ دلار شروع میشود و روستاها بسیار ارزانترند. مواد غذایی و خدمات عمومی (برق، آب) معقول است، اما اگر درآمد در شهرهای کوچک کمتر از عشقآباد باشد، قدرت خرید افراد نیز کمتر خواهد بود. درآمد مشاغل در ترکمنستان معمولاً کفاف سبک زندگی نرمالی را به افراد خواهد داد.
فرصتهای کاریابی و منابع
یافتن شغل در ترکمنستان معمولاً از طریق این روشها امکانپذیر است:
وبسایتهای کاریابی داخلی: سایتهایی مانند Joblist Turkmenistan و Turkmenistan.jobs فهرستهایی از فرصتهای شغلی ترکمنستان دارند. بسیاری از شرکتها آگهیهای استخدام خود را در این سایتها منتشر میکنند.
نمایشگاهها و رویدادهای شغلی: در عشقآباد و شهرهای بزرگ گاه نمایشگاه شغلی برگزار میشود که میتواند برای آشنایی با شرکتها و مصاحبه حضوری مفید باشد.
شبکهسازی و شرکتهای محلی/بینالمللی: برقراری ارتباط با شرکتهای فعال (بهویژه نفت و گاز، ساختوساز، فناوری) از طریق وبسایت و دفاتر محلی آنها میتواند فرصت شغلی ایجاد کند.
مؤسسات کاریابی معتبر: برخی مؤسسات بینالمللی مهاجرت و کاریابی خدمات مشاوره و در مواردی دریافت مجوز کار را تسهیل میکنند.
کنسولگری و پست سفارت: گاهی سفارت ترکمنستان در کشور شما هم اطلاعات عمومی در مورد مشاغل مورد نیاز دارد.
اهمیت این روشها بیشتر برای زبانفارسیزبانان خارجی است. توصیه میشود رزومه خود را به زبان انگلیسی یا ترکمنی آماده کنید و در این سایتها و منابع درج نمایید.
نکات مهم (چکلیست) برای متقاضیان فارسیزبان:
دریافت پیشنهاد شغلی معتبر: قبل از هر چیز باید پیشنهاد شغلی کتبی از یک شرکت ترکمنی داشته باشید. بدون پیشنهاد، اخذ ویزای کار ممکن نیست.
مجوز کار و ویزا: برای استخدام قانونی، حتماً شرکت کارفرما باید مجوز کار (Work Permit) برای شما بگیرد و سپس شما اقدام به اخذ ویزای کار کنید.
محدودیت استخدام خارجی: دولت ترکمنستان اجازه استخدام خارجی را حداکثر برای ۱۰٪ نیروی کار میدهد؛ بنابراین رقابت بالاست و مهارت ویژه الزامی است.
مدارک و زبان: مدارک تحصیلی و سوابق کاریتان را به ترکمنی یا روسی ترجمه کنید. تسلط به زبانهای ترکمنی/روسی شانس شما را بیشتر میکند.
هزینه زندگی: قبل از مهاجرت هزینه زندگی را بررسی کنید؛ عشقآباد گرانتر است و با حقوق میانگین ~۱۴۹۰ دلار، هزینهها (حدود ۱٬۶۷۰ دلار) نزدیک به هم میرسند. برنامهریزی مالی داشته باشید.
فرصتهای شغلی در صنایع خاص: تمرکز خود را بر صنایع مورد نیاز بگذارید (نفت و گاز، ساختمان، فناوری اطلاعات، پزشکی). داشتن تخصص مرتبط مزیت بزرگی است.